Jednak zauważyć muszę przy okazji – to co się dzieje w polityce, to nie są jakieś tam abstrakcje, które nas nie dotyczą (jak uważa wiele moich znajomych). Dla przykładu – „a co ma prywatyzacja sektora edukacyjnego do socjalizmu/polityki/wyborów parlamentarnych itp itd” – a przecież ma. To kogo wybieramy ma wpływ na ceny benzyny nawet. A to na ceny mnóstwa innych rzeczy. Że już nie wspomnę o ZUSopodobnych sprawach.

Ale obecnie moja codzienność polega na odpoczywaniu od zastanawiania się nad tymi w sumie ważnymi kwestiami, które dla dużej liczby osób są „zbyt straszne” i „zbyt dołujące” i ogóle „nie istotne” bo to przecież ich nie obchodzi – lepiej żyć chwilą. A czyż nie jest to idealnie na rękę obecnym klasom rządzącym?… Choć sama idea – żyć chwilą – jest wspaniała przecież…

Nie raz nachodzi mnie refleksja, kiedy mam do czynienia z ludźmi wykształconymi (przez uniwersytet), tudzież ze studentami, że edukacja powinna być przywilejem, a nie obowiązkiem. Nie chodzi o to, że jak kogoś zdolnego nie stać, to ma nie studiować (że nie wspomnę o niższych szczeblach nauki); w odpowiednim systemie większość ludzi byłoby stać na prywatne szkoły i uczelnie. Problem polega na tym, że obniża się tak bardzo poziom (by jak największa liczba osób była „wykształcona”? – a w prywatnych uczelniach, przynajmniej u nas, by jak najwięcej osób zapłaciło za naukę) nauczania i wymagań, że osobnik, który w normalnej sytuacji szukałby już sposobu zarabiania na chleb, zdobywa kolejne papierki, ale myśleć nie potrafi. W szkole podstawowej na przykład, żeby zaliczyć przedmiot wystarczy znać 30% materiału (o ile nic się nie zmieniło – to jest ocena dopuszczająca)… Na maturze, jak już powszechnie chyba wiadomo (dla tych przynajmniej, których ten temat interesuje), nie tylko nie wymaga się myślenia. W coraz większym stopniu wymaga się raczej zapamiętania jakiejś jednej słusznej wersji (w przypadku przedmiotów humanistycznych) – historii, interpretacji lektur z języka polskiego itp. Matematyka, fizyka uczą myślenia analitycznego, ale nie przydadzą się raczej do nauki wyciągania wniosków z rzeczywistości, jeśli ktoś wyuczy się po prostu wzorów, zastosuje, a po egzaminie wszystko zapomni (chyba, że idzie dalej, studiować matematykę).

Na studiach jest również coraz gorzej. Są zapewne wyjątki – te kilka uczelni, gdzie tłum się chce dostać (po 20 osób na miejsce), gdzie jest przynajmniej duży odsiew. Ale ogólnie, co słyszę z różnych stron, obserwuję na bieżąco w swojej pracy, jest naprawdę źle. Brak elementarnego pędu do wiedzy – ponad połowa chce uzyskać wpis, zaliczyć przedmiot, jak najmniejszym kosztem. Nie chodzi o to, by poszerzać horyzonty i zdobywać wiedzę, ale by po jak najmniejszej linii oporu uzyskać dyplom. Efekt będzie taki, że rynek zweryfikuje i dyplomy będą się wydawać coraz bardziej bezużyteczne. I kiedy obecnie mamy nadmiar wykształconych bezmyślnych nierozgarniętych obywateli, za jakiś czas uczelnie opustoszeją. Dlaczego – przecież widać, że mnóstwo studiujących wcale nie chce się uczyć! Jak papierek przestanie mieć aż taką wartość, to i uczelnia przestanie…Chyba, że coś się zmieni wreszcie w polskim szkolnictwie, bo w tej chwili jest bieda z nędzą.

Gdyby studiowali tylko ci, którzy faktycznie chcą oraz są dość inteligentni by podstawowe rzeczy w studiowanej przez nich dziedzinie zrozumieć, a najlepiej, nie tylko podstawowe, ale ponad 60% materiału, można by przywrócić znaczenie słowa „wykształcony”. Obecnie wykształcony człowiek to nie tylko ten, który faktycznie posiada wiedzę na dany temat, potrafi myśleć, wyciągać wnioski, rozwiązać nowe problemy na podstawie swojej wiedzy, ale również ktoś, kto nie myśli, kto prześliznął się przez studia z oceną dostateczną (niestety są już przypadki otrzymywania czwórek za to, że się nie jest totalnie bezdennym, a piątek za to, że na tle reszty potrafi się coś czasem sensownie powiedzieć), komu zależało tylko na dyplomie, a może na tym, by jeszcze nie iść do pracy, a może żeby nie iść do wojska…

Im więcej edukuje się tych najsłabszych intelektualnie, tym bardziej zaniża się poziom. Bo w socjalizmie równa się zawsze do dołu… Nic dziwnego, że jest coraz gorzej.

Poza tym, trudno oczekiwać myślenia (choć człowiek i tak oczekuje i jest czasem mile zaskoczony) od ludzi wychowanych na telewizji, Bravo, Popcornie, Dodzie i grach komputerowych (choć są i takie, które edukują). Władza nie chce wcale inteligentnych obywateli. Inteligentni obywatele, gdyby ich była dostateczna ilość, „wywieźliby” władze „na taczkach”…

Nie wiem czy zbojkotuję II turę zgodnie z wcześniejszymi założeniami czy nie. Ale jeśli pójdę zagłosować to na pewno nie na kogoś, kto twierdzi, że zarówna Rosja jak i Polska świetnie się spisały w sprawie smoleńskiej… Kaczyński powiedział tu parę słów prawdy. I zgadzam się z nim na pewno co do kwestii tego, że zarodek jest człowiekiem. Nawet jeśli nie jest dość pro-life, to na pewno bardziej niż Komorowski. Niestety z wieloma rzeczami się nie mogę zgodzić, bo socjalizm chciałabym wytępić… Ale jeśli mam wybrać mniejsze zło – to pewnie Kaczyńskiego. Szkoda, że tak się sprawy potoczyły, że media tak potężnie wpływają na ludzi i że mamy taki a nie inny wybór. Pozostaje nadzieja, ze prędzej czy później pojawi się nowy wolnościowiec z misją na scenie politycznej i przyciągnie więcej osób niż być może zbyt barwny JKM.

Czyż nie przypomina Wam to naszej własnej polskiej rzeczywistości? Czyż nie jest tak wszędzie, gdzie panoszy się demokracja? Jeśli tak jest, to (o ile Michalkiewicz się myli co do działań bezpieki) JKM czy też inny kandydat z wolnościowymi poglądami, chcąc nie chcąc musi się dostosować, by być „skazanym na sukces”. Zdumiewające jest to, że zadziałało to dla W. H. Harrisa w czasach, kiedy nie było telewizji, radia, aż tak rozwiniętej propagandy czy nawet psychologii tłumu. Jak widać, nawet wtedy, kiedy ma się jak najlepsze intencje, co więcej, nawet jak znakomita większość zgadza się zasadniczo z programem – trzeba ludziom mówić to, co chcą słyszeć, organizować pochody tudzież inne integracyjne spotkania itp. Wyobrażam sobie, że gdyby JKM wydał choćby w połowie tyle co Napieralski na kampanię, wynik mógłby być zupełnie inny. A przecież Napieralski miał pieniądze z budżetu… Podobnie jak Kaczyński i Komorowski. Oburzać się, że PR jest taki potrzebny łatwo – bo przecież treść a nie forma, bo ideały, bo wolność… Ale widać innej drogi w demokracji nie ma. Chyba, że ktoś zorganizuje jakiś przewrót (byle nie było powtórzonego scenariusza z Okrągłym Stołem…).

A tak wyglądało głosowanie wg płci: Jak głosowały kobiety, a jak mężczyźni?

„Od dziś już nie będę mówił o „postkomunizmie”, ale właśnie o „lewicy” – czyżby ukłon w stronę Napieralskiego? A może powinien dodać: zapomnijmy „błędach przeszłości”, „wypaczeniach” i budujmy „socjalizm z ludzką twarzą”?

„Lider PiS powiedział też kilka ciepłych słów o socjalizmie.

- W socjalizmie nie było złe to, że budowano. Złe było to, że nie było wolności oraz to, że był to system źle zarządzany – mówił p. Kaczyński.” A jak w socjalizmie może istnieć wolność… Ach tak, chcą nam za pomocą gładkich słów i mediów wmówić, że jesteśmy wolni. Przecież wystarczy, żeby ludzie uwierzyli, ze są wolni, nawet jak nie są, żeby wszystko było cacy. Żeby nikt się nie buntował. Żeby nie było przewrotu.

A tutaj po angielsku, co na temat powiedział Sarkozy. Że trzeba okazać „solidarność”… I chociaż mówi, o krajach strefy euro, to nie oszukujmy się, jak im zabraknie pieniędzy, to nie będą się patyczkować…

„Zwycięstwo Kaczyńskiego, który uchodzi za bardziej sceptycznego co do starań na rzecz zmniejszenia zaangażowania państwa w gospodarkę i jest przeciwny cięciom świadczeń socjalnych, skłoniłoby niektórych inwestorów do wyprzedaży polskich aktywów” – pisze gazeta na podstawie opinii ekspertów. Cieszę się, że zauważa się socjalistyczne zapędy Kaczyńskiego, ale to co napisano o Komorowskim to kpiny jakieś… Już widzę kolejne procesy w sądzie – ależ my wcale nie chcieliśmy niczego prywatyzować, ani ciąć świadczeń socjalnych, to pomówienie!

„Dziennik dodaje, że „Kaczyński, społeczny konserwatysta, jest bardziej sceptyczny co do UE i wejścia Polski do strefy euro”. I to może jedyny poważniejszy plus Kaczyńskiego. Poza wetowaniem co bezczelniejszych ustaw PO (takich jak ta z CBA). Nie mam zamiaru iść i głosować na żadnego z panów, bo nie wyobrażam sobie w ten sposób popierać socjalizmu, tylko dlatego, że jeden to mniejsze zło (a mogę się mylić), ale przynajmniej w jednym się z JK zgadzam – większy eurosceptycyzm. (Choć zapewne nie tak duży jak mój…)

Przykładowo:

6) liczba oddanych głosów wyniosła 16 923 832,
7) liczba głosów ważnych wyniosła 16 806 170,
8) liczba głosów nieważnych wyniosła 117 662.

Niesamowite. Ilość głosów to i tak jakiś jeden procent – wiele u nikogo by nie zmienił. Ale czy ludzie poszli sobie żarty robić (bo nie chce mi się zakładać fałszerstwa na tak nikłą skalę, choć nie wykluczam) – czy może nie potrafią postawić x. Nie wiem czyj to elektorat. Niczyj chyba. Poszli na siebie zagłosować. Taka moja teoria ;) Dopisali swoje wymyślone nazwisko i postawili przy nim krzyżyk. Jeden absurd więcej, jeden mniej…